Kool and the Gang - Live at P.J.'s | PREORDER

Side One
- N.T.
- Ricksonata
- Sombrero Sam
- Ronnie’s Groove

Side Two
- Ike’s Mood
- You’ve Lost That Lovin’ Feeling
- Lucky for Me
- Dujii

The Record That Advanceed the Soul-Jazz Movement: Kool and the Gang’s Funky Live at P.J.’s Thrills with Boundless Diversity, Virtuosic Interplay en Contagious Grooves. Ervaar het opwindende album uit 1971 in Audiophile Sound voor de eerste keer: strikt beperkt tot 2.000 genummerde exemplaren, Mobile Fidelity's 180g 33RPM LP speelt met uitzonderlijke definitie en helderheid. 1/4" / 15 IPS analoge master aan DSD 256 naar analoge console naar draaibank

Maak het funky. Kool en de Gang doen dat en nog veel meer op Live at P.J.'s, een vrijlopend concertalbum dat zowel de oplevende soul-jazz-beweging met decennia voorafging als de grenzeloze diversiteit, virtuoze vaardigheid, arrangementkoteletten en besmettelijke energie van een band die in de loop van zijn carrière weigerde te worden ingezoomd in een bepaalde stijl of kenmerk. Gevuld met dan nieuwe composities, komt deze woordloze 1971 set op als één lange, magnetische, steeds verschuivende groef. En het is nooit beter geweest.

Afkomstig van de originele analoge mastertapes, strikt beperkt tot 2.000 genummerde exemplaren, geperst bij Fidelity Record Pressing en ondergebracht in een Stoughton-poortvormige jas, presenteert de 180g 33RPM-LP van Mobile Fidelity voor het eerst het onberekenbaar invloedrijke record in audiofiel geluid. In vergelijking met eerdere edities speelt Live at P.J.'s met diepere, strakkere bas, verbeterde definitie en meer realistische aanwezigheid. Alles, van de koperachtigheid van de horens tot de snap van de strik tot de rammel van de congas, komt over in een volledig perspectief.

Deze verzamelbare versie van het monster LP vertoont ook een combinatie van helderheid, soliditeit en beeldvorming die helpt bij het aan het licht brengen van elke notitie die Kool en de Gang hebben ingezet om die eind mei 1971 zaterdagavond op te nemen tijdens een show die om 10:45 lokale tijd van start ging en te midden van een andere drukke tourschema's van de groep kwam. Hoewel uitgebreid met strijkers later in de studio, blijft de kern van Live at P.J.'s wat het spet van Robert "Kool" Bell, saxofonist Ronald Bell, drummer George Brown, gitarist Claydes Smith, trompettist Robert Mickens en multi-instrumentalisten Dennis Thomas en Ricky West op het podium leverde.

Dat omvat niet alleen het opvallende muzikantschap, maar ook de inventieve benaderingen, onverschrokken houdingen en immense creativiteit. Praktisch ondenkbaar vandaag, Kool en de Gang betrad de Hollywood, CA club met de bedoeling om zeven nieuwe nummers te documenteren zonder bezorgd te zijn over vooraf vertrouwdheid of de dreiging om opgelicht te worden door iemand die toevallig in het publiek zat. Het is maar net hoe de band werkte sinds de oprichting in New Jersey in het midden van de jaren 60. Namelijk, met een focus op crowd response, een nadruk op trial-by-fire song testing, en een zorgeloze kijk op het worden gekopieerd door anderen.

Inderdaad, Bell verwierp de laatste kwestie ooit als irrelevant, en merkte op dat “niemand het ooit echt zou kunnen laten klinken, maar wij toch.” Een lullig? Misschien. Waarheidsgetrouw? Absoluut. Bell en het bedrijf lopen de talk op Live at P.J.'s, verder opmerkelijk als de tweede opeenvolgende live-inspanning van de band - en tweede concert release van 1971. En vergeet niet, dit is een groep die slechts één studio-LP aan zijn krediet had. Door alle reeds bestaande conventies te negeren, legde de strategie tegelijkertijd de visie vast van een ensemble dat zijn eigen regels maakte en zijn reputatie opbouwde door middel van zijn live-optredens.

Niet minder een autoriteit dan de Godfather of Soul zelf, James Brown, zei over Live at P.J.’s : “Speel dit niet in de auto als je rijdt. De groove is zo funky, je zult wrakken.” En bedenk dat de album-opening “N.T.” (shorthand voor “geen titel”) een van de meest bekende drumbreaks in de geschiedenis bevat, een sinds gesampled door onder meer Public Enemy, N.W.A, Nas, Q-Tip en andere prominente hiphop artiesten. Of luister gewoon naar hoe magie zich afspeelt van de ene snede naar de andere, het collectief dat zijn symbiotische chemie weerspiegelt en slaagt voor on-point ritmische expressiviteit.

De laatste LP van Kool and the Gang’s jazz-centric tijdperk, en de laatste set die het uitbracht voordat de groep voet aan de grond kreeg op commerciële radio, Live at P.J.’s koks met excursies in materiaal met tropische smaak (“Ricksonata”), romantisch tarief (een geïnspireerde kijk op de pop evergreen’( “You’ve Lost That Lovin’ Feeling”), Latin-leunend werk (een cover van saxofoonlegende Charles”)

Gedurende de hele reis behouden Kool en de Gang een heldere aanval en een duidelijk richtingsgevoel, de algehele methodologie wordt het best samengevat op de toepasselijk getitelde "Ronnie's Groove", geschreven door Ronnie Bell, die ook functioneerde als de defacto muzikale regisseur van de band. Natuurlijk overtreft geen moment hier een ander, met alle liedjes - inclusief de Isaac Hayes-tribute "Ike's Mood" en vrolijke, complexe reis van "Dujii" - die naar een hoger vlak reiken en de ruimte bereiken.

Kool Jazz, rondom.