Bob Dylan - New Morning
Side A:
- If Not For You
- Day Of The Locusts
- Time Passes Slowly
- Went To See The Gypsy
- Winterlude
- If Dogs Run Free
Side B:
- New Morning
- Sign On The Window
- One More Weekend
- The Man In Me
- Three Angels
- Father Of Night
Sublieme 1970 Album Onder Losste, Jovial van Dylan's Carrière. 1/4" / 15 IPS analoge kopie naar DSD 64 naar analoge console naar draaibank.
Het album heeft misschien de carrière van Bob Dylan gered. Op zijn minst bleek het icoon nog relevant, en zijn verstand nog steeds in tact. En het volgde onmiddellijk wat de grootste ramp van de kunstenaar blijft, de nog onverklaarbare en voor altijd raadselachtige Self Portrait, een bijna niet te luisteren poging die ervoor zorgde dat velen zich afvroegen of Dylan zijn verstand had verloren. Als het bedoeld zou zijn als een grap, bombardeerde het, waardoor de sublieme New Morning des te belangrijker werd om het vertrouwen in de creativiteit en het schrijven van liedjes van de zanger te herstellen. Het deed dit allemaal en meer, en staat als zijn beste studio-inspanning tijdens een periode van vijf jaar.
Gemasterd op het wereldberoemde masteringsysteem van Mobile Fidelity en gedrukt bij RTI, zet deze gerestaureerde versie het open, woozy geluid in de schijnwerpers dat van harte Dylan's piano verwelkomt, verschillende enthousiaste gitaren, vrouwelijke achtergrondzangers, Al Kooper's orgel en snappy drummen in een eigen wereld. New Morning blijft een van Dylan's losste en joviale zaken, de instrumenten die een off-the-cuff gevoeligheid behouden met betrekking tot een nachtclub sfeer of live podium gevoel. Bij deze heruitgave bungelen en vervagen noten vanzelf, waardoor de speelse vibes en humor als nooit tevoren doorkomen. Het album kan dus met een nieuw perspectief ervaren worden.
"Veel van de nummers lijken ter plekke te zijn verzonnen, met vertrouwen in het vermogen van eersteklas muzikanten om op elk moment in elke richting te bewegen", schreef Dylan-expert en cultuurcriticus Greil Marcus in zijn oorspronkelijke recensie voor de New York Times. "De riffs, uitvindingen en studio-jams van New Morning hebben hun eigen persoonlijkheid ... de volledige vreugde van het anticiperen op de juiste beweging en de opwinding om het vierkant te raken en een akkoord af te steken in een nieuwe tekst."
Deze observaties zijn vandaag waar, want de inspanning van 1970 beweert een gedurfde flair die Dylan zelden eerder of sindsdien op albums heeft tentoongesteld. Enthousiasme en opwinding omringen zijn zang, en zijn werk aan de 88's onderstreept de bevrijdende regelingen. Offbeat en eclectisch, de plaat stoeist en schommelt, met de Bard en zijn crackband die jazzy stappen nastreven ("Sign on the Window"), schuifelende spoken-word experimenten ("If Dogs Run Free"), en soulvolle rock ("The Man In Me", gebruikt om prachtig en prominent effect in de Coen Brothers film The Big Lebowski).
Overal communiceert Dylan's frasering vreugde en eenvoud die schijnbaar wordt overgedragen van de uitgeklede John Wesley Harding en Nashville Skyline. De dominante sentimenten van de plaat zijn te zien op de leadtrack, "If Not For You", een van de grootste singles van de zanger, geborduurd met country threads en warmte die alles wat volgt doordringt. Ja, New Morning mist misschien de iconische status van enkele van Dylan's bekendere platen. Toch maakt de underdog-gestalte repeat-luisters des te lonender.