The Doobie Brothers - Takin’ It to the Streets | PREORDER

Side One

1. Wheels of Fortune
2. Takin’ It to the Streets

Side Two

1. 8th Avenue Shuffle
2. Losin’ End

Side Three

1. Rio
2. For Someone Special

Side Four

1. It Keeps You Runnin’
2. Turn It Loose
3. Carry Me Away

The Doobie Brothers Nod to the Past en omarmen nieuwe routebeschrijving op Takin’ It to the Streets : 1976 Album Marks the Debut of Michael McDonald, bevat “It Keeps You Runnin’”. Geniet van de Gold-Certified Record in Reference Sound: Mobile Fidelity's Numbered-Edition 180g 45RPM 2LP Set speelt met meeslepend detail, warmte en pacing 1/4” / 15 IPS Dolby Een analoge master naar DSD 256 naar analoge console naar draaibank.

De gebroeders Doobie werden geconfronteerd met een ernstige hachelijke situatie toen ze zich voorbereidden om Takin' It to the Streets op nemen. Dat de groep een potentieel ernstig personeelsprobleem navigeerde dat mindere bands zou hebben getankt en zijn vierde opeenvolgende Top 10-album zou hebben gescoord - terwijl het zijn bereik opnieuw uitbreidde - spreekt tot de chemie, ruimdenkendheid en songwritingvaardigheden van het collectief. Bekend als de inspanning waarop vocalist-keyboardist Michael McDonald zijn debuut maakt, staat de set van 1976 als een allesomvattende weergave van de verschillende stijlen die de Doobie Brothers tijdens hun hoogtijdagen onderzochten.

Afkomstig van de originele analoge mastertapes, onder de knie door ingenieur Krieg Wunderlich, ingedrukt bij Fidelity Record Pressing in Californië, en ondergebracht in een Stoughton-poortvormige jas, presenteert Mobile Fidelity's genummerde editie 180g 45RPM 2LP Takin' It to the Streets in definitief geluid. Gezien de luxe kamer van een 45RPM-versie voor de eerste keer en profiterend van de bredere grooves, ontvouwt de muziek zich te midden van grote soundstages vol met ultrastille achtergronden, grote dynamiek en nauwkeurige beeldvorming. Tegen die tijd een belangrijk onderdeel van het succes van de Doobie Brothers, wordt de productie van Ted Templeman aan het licht gebracht met stellaire helderheid en definitie.

Zoals het geval is op Mobile Fidelity's vier andere veelgeprezen Doobie Brothers 45RPM-heruitgaven, talloze facetten die helpen Takin' It to the Streets tijdloos, natuurlijk en organisch maken - minimale overdubs, stemmen die realistisch stijgen en dalen, notities die goed dragen en verval, warme tonen, baslijnen die knallen met kleur, goed geplaatste percussieve accenten, gedefinieerde scheiding tussen de spelers - ontstaan met ongelooflijke aanwezigheid Niets is overdreven of niet op zijn plaats. Geen kleine prestatie gezien Templeman en het bedrijf niet wisten hoe alles zich zou ontvouwen toen ze elkaar voor het eerst ontmoetten in Zuid-Californië.

Geconfronteerd met een verandering in plannen door mede-oprichter Tom Johnston, wiens bijdragen aan de band tot dat moment in zijn carrière hem identificeerden als een onmisbaar lid, werden de Doobie Brothers voor een lus gegooid toen hij pre-planningswerk inperkte en zich terugtrok naar huis om te gaan met voortdurende gezondheidsproblemen. Gelukkig had Jeff "Skunk" Baxter, de nieuwste fulltime rekruut van de groep, een mogelijke oplossing in zijn voormalige collega Steely Dan-collega McDonald. De singer-keyboardist had al bij de Doobie Brothers gezeten tijdens hun recente tournee. Dus, waarom zou je het niet eens proberen?

McDonald's wonderbaarlijke talenten niettegenstaande, kon hij Johnston technisch niet vervangen. Om te beginnen: McDonald's soulvolle timbre vertoonde weinig gelijkenis met de gruiziger stem van Johnston. En McDonald speelde keyboards, geen gitaar. Geen wonder dat Templeman aanvankelijk bedenkingen uitte. Hij wist ook dat de Doobie Brothers extra materiaal nodig hadden voordat ze konden overwegen om het record te wikkelen. Toch begon de scepsis op de eerste dag van de sessies te verdwijnen. Nog steeds wachtend op tweede drummer Keith Knudsen, verzamelde de band zich in de studio met voormalig roadie Bobby LaKind op congas en Little Feat drummer Richie Hayward voor een live run door "Wheels of Fortune". De instrumentele delen daarvan zijn op de plaat geland. Johnston zou zelfs terugkeren om de lead vocale taken te delen met Patrick Simmons.

Die magische resultaten, en de ervaring van het horen van McDonald woodshed het titelnummer aan de piano, veranderde Templeman in een gelovige en cheerleader. Aangespoord door de aanmoediging van hun veteraan-producer en McDonald's-ideeën voor liedjes, omarmden de Doobie Brothers nieuwe richtingen net zoals ze deden na hun debuut-LP en bij daaropvolgende inspanningen met orkest- en hoornbehandelingen. De laatste keert terug op Takin’ It to the Streets met dank aan de vijfdelige Memphis Horns. Maar buiten de begeleiding van altviool op "Losin' End" stappen snaarelementen opzij ten gunste van McDonald's piano's, synthesizers en clavinet. En, op vijf bezuinigingen, leiden zingen.

Als het nieuwe gezicht van de band, McDonald eindigde het maken van alle of delen van vier deuntjes. Zijn vingerafdrukken zijn allemaal over twee van de singles, waaronder de jazzy, blue-eyed-soul delight “It Keeps You Runnin’” en onweerstaanbaar melodieuze titelnummer, dat de Top 15 kraakte en een van de kenmerkende nummers van de Doobie Brothers werd. Hij en Baxter’s voorliefde voor gladheid, en een voorloper van de komende overgang van de band in ritmisch georiënteerde jachtrock, informeert de brassy sway van “Carry Me Away.”

Verder verrijkt door Tiran Porter's prachtige, tijd-handtekening-verschuivende ballad "For Someone Special", Simmons' peppy, veer-geladen "8th Avenue Shuffle", en Johnston's "Turn It Loose" - de move-your-feet boogie die dient als een soort van toepasselijk afscheid van de band's eerdere rock 'n' roll geluid - Takin' It to the Streets spon onzekerheid in goud. Veranderd en toch ongebogen, boden de Doobie Brothers opnieuw talloze luisteraars "de beste soort remedie" met feel-good muziek die standhoudt te midden van elk tijdperk.