Linda Ronstadt - Canciones de mi Padre | PREORDER

Side One:

1. Por Un Amor
2. Los Laureles
3. Hay Unos Ojos
4. La Cigarra
5. Tú, Sólo Tú
6. Y Ándale
7. Rogaciano El Huapanguero

Side Two:

1. La Charreada
2. Dos Arbolitos
3. Corrido De Cananea
4. La Barca De Guaymas
5. La Calandria
6. El Sol Que Tú Eres

Linda Ronstadt verbindt met haar Familial Roots op Canciones de mi Padre : Mariachi- en Ranchera-Based Album is in de Grammy Hall of Fame, met prachtige productie van Peter Asher en Rubén Fuentes. Ervaar de 1987 Cultural Milestone in Audiophile Sound: Strikt beperkt tot 3.000 genummerde exemplaren, Mobile Fidelity's 180g 33RPM LP speelt met wonderbaarlijk detail, helderheid en warmte Mitsubishi X-86 16-bit / 48kHz digitale master naar analoge console naar draaibank.

Linda Ronstadt brengt het allemaal terug naar huis op Canciones de mi Padre. Na drie opeenvolgende platen waarop ze popstandaarden interpreteert, verbindt Ronstadts eerste volledig Spaanse taalalbum de iconische zangeres met haar jeugd in Arizona en de wortels van haar familie in Sonora, Mexico. Het ging snel dubbel platina, won een Grammy Award en trapte een reeks in Spanje gevestigde platen af die ze de komende vijf jaar zou uitbrengen. Om deze en vele andere redenen werd de set uit 1987 - het best verkochte niet-Engelse album in de Amerikaanse geschiedenis - een culturele mijlpaal en een van de meest gekoesterde werken in haar catalogus.

Afkomstig van de originele analoge mastertapes, gemasterd door ingenieur Krieg Wunderlich (bijgestaan door Colby Gustafson), strikt beperkt tot 3.000 genummerde exemplaren, geperst bij Fidelity Record Pressing in Californië, en ondergebracht in een Stoughton gatefold-jas, presenteert Mobile Fidelity's 180g 33RPM LP van Padre het Grammy Hall of Fame-album in audiofiel geluid. De levendige productie, mede geleid door de oude Ronstadt-medewerker Peter Asher, wordt onthuld met buitengewone details, diepte en helderheid. De stille oppervlakken en de groefdefinitie van het vinyl verbeteren de kwaliteit die eerdere edities bieden aanzienlijk.

Door MoFi-heruitgaven van andere Ronstadt-albums te spiegelen, resoneert de zang - vaak het moeilijkste instrument om trouw te portretteren - met uitstekende openheid en naturalisme. Ronstadt's brede assortiment en frasering - vibrato, hik, rillingen, dramatische houvasten, snelvuurpassages - komen met rijke tonaliteit en beeld over met je - zijn er nauwkeurigheid. Dit naar de verschillende harmonie vocale delen en bijdragen van het negen-persoons refrein. Het volstaat om te zeggen de snaar, messing en houtblazers die Canciones de mi Padre zo'n levendigheid en flair streak ver, hoog en breed over het geluidspodium geven.

Voor Ronstadt was dit project ongelooflijk persoonlijk. Haar authentieke verkenning van traditionele mariachi-tarief kwam voort uit haar erfgoed en jeugdige herinneringen. Ronstadt groeide op met het zingen van Mexicaanse liedjes met haar familie terwijl haar vader op zondagmiddag platen op de draaitafel draaide. Zoals Ronstadt weerspiegelt in een kort essay gedrukt op de achterkant:

“Veel van de nummers op deze plaat werden doorgegeven via mijn vader aan mij, en anderen heb ik geleerd door mijn voortdurende interesse in de grote vocale tradities van Mexico. Deze liedjes bestaan uit een traditie van mijn familie en van een land dat een diepgaande bijdrage heeft geleverd aan de wereld van de muziek. Ze zijn een levende herinnering aan oprechte ervaring.”

Hoewel ze meer dan tien jaar lang verhinderd was om het idee na te streven door haar dominante succes met country, rock en pop, was Ronstadt goed op weg om halverwege de jaren ’80 af te wijken van mainstream conventies. Haar opvolging van retro-minded records met arrangeur Nelson Riddle gaf aan dat ze genoeg had van de voorspelbare sleur. Ondanks het feit dat ze geconfronteerd werd met weerstand van haar platenlabel, en te maken had met sommigen in de industrie die dachten dat ze gek was om haar status op een Spaanstalig album te riskeren, was niemand zeker dat het het oor van het publiek zou veroveren, drukte Ronstadt vooruit. En werd een pionier en held voor een nog groter publiek.

Met de steun van Asher werkte ze samen met Rubén Fuentes, directeur van Mariachi Vargas de Tecalitlán, een van de drie toonaangevende mariachi-ensembles op Canciones de mi Padre. En hoewel Fuentes oorspronkelijk aandrong op een moderne kijk op de muziek, won Ronstadt grotendeels. Ze zette haar stempel op het landelijke repertoire en de stijl van de mariachi die gedijde in de jaren dertig en veertig. Haar aanpak is ook een eerbetoon aan de legendarische Mexicaanse zangeres Lola Beltrán, iemand die Ronstadt als inspiratie beschouwde.

De resultaten - gepassioneerd en opwindend, sentimenteel en rustgevend, opschepperig en confessioneel - bleken een onberekenbare invloed op de opeenvolgende golven van Latino-artiesten die sindsdien hebben geholpen bij het transformeren van popmuziek. Om maar te zwijgen van de Mexicaanse-Amerikanen die eindelijk getuige waren van een belangrijke muzikant van hun erfgoed die hun etniciteit bazuinde en hun cultuur vierde. Zoals auteur Steven Loza opmerkte in zijn boek Barrio Rhythm: Mexican American Music in Los Angeles uit 1993 : Ronstadt “bracht naar [mariachi] een nog groter, internationaal niveau van commerciële erkenning en diffusie.”

De impact van het record en de schittering blijven tientallen jaren later ongedimd.